آیا رشته های شیشه ای می توانند حرف بزنند؟
فیبرهای نوری، رشته های شیشه ای هستند که به صورت کابل بافته شده اند و نور را منتقل می کنند. فیبر نوری یا تار نوری، رشته هایی هستند که پهنای باندی بالاتر و بیشتر از پهنای باند کابل های معمولی دارند و می توانند داده های تصویری و صوتی را با پهنای باند بالا با سرعت 10 گیگابیت برثانیه و بالاتر منتقل کنند. این رشته ها از چند لایه تشکیل شده اند. لایه اول و درونی ترین لایه «هسته» نام دارد که از یک تار کاملاً بازتاب کننده ساخته شده و معمولاً از جنس شیشه است. البته برای این لایه از پلاستیک هم می توان استفاده کرد، منتها با اینکه هسته ی پلاستیکی هزینه ها را کاهش می دهد اما سرعت انتقال داده را هم کم می کند.
در طول سال های زیاد، افراد مختلفی و از جمله گراهام بل تلاش کردند فیبر نوری را بسازند اما اولین کسانی که در این زمینه موفق شدند، چارلز کائو و جرج کاکهام بودند که فکر استفاده از فیبر نوری را برای انتقال مکالمات تلفنی با سرعت نور مطرح و شیشه را به عنوان بهترین محیط برای انتشار داده معرفی کردند. اولین تلفن فیبر نوری در سال 1977 در امریکا راه اندازی شد.
فیبر نوری در فعالیت های مخابراتی، نظامی، ساخت رادار، ساخت انواع حسگرها و فعالیت های پزشکی و دندانپزشکی کاربرد دارد.
«برای تولید فیبر نوری، نخست ساختار آن در یک میله شیشه ‌ای موسوم به پیش ‌سازه از جنس سیلیکا، ایجاد می‌گردد و سپس در یک فرایند جداگانه این میله کشیده شده تبدیل به فیبر می‌شود.»
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا