با مداد رنگی آشنا شوید
اگر این روزها سری به فروشگاه های لوازم التحریر و فروشگاه های لوازم نقاشی بزنید، انواع مختلفی از مداد رنگی ها را می بینید که هر کدام کارایی متفاوتی نسبت به انواع دیگر آن دارد. در گذشته مدادرنگی ها کیفیت و ثبات رنگ مناسبی نداشتند و به همین دلیل نقاشان علاقه ی چندانی به استفاده از آن نشان نمی دادند. علاوه بر ثبات رنگ، در گذشته مدادرنگی ها تعداد و رنگ های کمتری داشتند و در ابتدا تنها رنگ های اصلی وجود داشت و کم کم جعبه های مداد رنگی از 6 تایی به 12 تایی، 24 تایی و . . . رسید تا امروزه که جعبه های مدادرنگی 120 و 150 تایی وجود دارد. مداد رنگی های جدید تقریباً تمام طیف های رنگی را دارند.

امروزه مدادرنگی هایی به بازار آمده که فاقد روغن هستند و اصطلاحاً به آنها «مداد گچی» می گویند. اما نوع جالب تری از مدادرنگی، «مداد آبرنگی» است. این مدادها هم خاصیت مداد و هم خاصیت آبرنگ دارند و بنابراین وقتی با این مدادها رنگ آمیزی می کنید ردی از مداد و جلوه ای از آبرنگ در نقاشی تان دیده می شود.

روش ساخت مداد رنگی تفاوت چندانی با مدادهای گرافیتی ندارد، به جز اینکه مغز مدادرنگی ها در کوره حرارت نمی بیند تا «رنگیزه»ها از بین نرود. مغز مداد رنگی از رنگیزه، ماده پر کننده (گِل سفید، پودر تالک یا کائولین: یک نوع خاک رس) و یک ماده چسبان (معمولاً نوعی چسب سلولزی) تشکیل می شود. معمولاً در ساخت مدادرنگی از رنگیزه ها با فلزات سنگین قابل حل مانند کروم ها، کادمُیم و . . . استفاده نمی شود، چون این فلزات سمّی و خطرناک هستند.

طبق استاندارد، ثبات رنگ مداد رنگی باید حداقل BS 1006 باشد.

یکی از خصوصیات جالب مدادرنگی، تلفیق رنگ هاست. یعنی اگر با هاشورزنی خط های رنگی را کنار هم قرار دهید، رنگ ها بر هم اثر می گذارند و گویی در هم آمیخته می شوند که به این خصوصیت «آمیزش دیدمانی رنگ» می گویند.
مداد رنگی نسبت به ویژگی های سطح مورد استفاده بسیار حساس است. «در واقع، اثر مداد رنگی بر روی کاغذ های بسیار زبر (NOT) با اثر آن بر روی کاغذ های صاف (H.P.) کاملاً متفاوت است. اگر دوام طرح ضروری باشد، باید کاغذ سفید و مرغوب طراحی به کار برد. مناسب ترین کاغذ برای کارهای دقیق و ظریف، کاغذ های نوع H.P. است.»
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا