روش های کاشت بذر (بذر کاری) 1
قبل از آشنایی با روش های کاشت بذر بهتر است معنای صحیح این اصطلاح را بدانیم. « قراردادن مقدار معینی بذر (Seed) در خاک به منظور جوانه زدن و رشد، بذرکاری (Sowing) نامیده می شود.» این روش با کاشت گیاهچه، قلمه و نهال و . . . متفاوت است که غالباً با هم اشتباه گرفته می شوند. در ایران 4 روش برای کاشت بذر استفاده می شود که عبارتند از دستپاشی، خطی ، کپه ای و خزانه کاری.
1- بذرکاری دستپاشی:
در این روش بذرها را به صورت یکنواخت و با دست در زمین می پاشند. اما چون خاک بعد از پاشیدن بذر به هم خورده می شود، فواصل معین بذرها از بین می رود، زمین حالت غیر یکنواخت پیدا می کند چون برخی بذرها در سطح و برخی در عمق زمین قرار می گیرند. این روش هم دو دسته می شود. در یک روش خاک را قبل از بذرپاشی مرطوب می کنند که به آن «هیرم یا نم کاری» می گویند و در روش دیگر پس از نرم کردن خاک و بذرپاشی آبیاری صورت می کرد که به آن «خشکه کاری» می گویند. نم کاری برای زمین های بزرگ و خشک کاری برای زمین های سبک تر مناسب است.
بذر کاری دستپاشی برای کاشت گیاهانی که فاصله زیادی بین بوته ها برای رشد نمی خواهند مثل غلات دانه ریز، گیاهان علوفه ای و کشت در هم مناسب است، همچنین در زمین های پر علف و تیغدار و کلوخ دار که بذر کاری روی خطوط مشکل است طریق دستپاش بهتر انجام می شود.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا