کار درمانگر
بسیاری از افراد هستند که علاقه زیادی به انجام فعالیت های اجتماعی که منجر به کمک به دیگران می شود، هستند. شغل کار درمانگر نیز یکی از همین فعالیت هاست که علاوه بر اجر و ثواب اخروی و آرامش ناشی از همیاری، می تواند به عنوان یک منبع درآمد شغل مناسبی، محسوب شود. کار درمانگران افرادی هستند که در دانشگاه در رشته «کاردرمانی» از گروه علوم تجربی تحصیل کرده اند و به صورت تخصصی این توانایی را به دست آورند که به افراد با شرایط خاص کمک کنند. کمک کاردرمانگر به این افراد باعث می شود میزان ناتوانی آنها کاهش یابد و استعدادهایشان که دیده نشده و یا براثر مشکل موجود بی استفاده مانده شکوفا شود و این توانایی را به دست آورند که در جامعه حضور پیدا کنند. بیماران و مراجعه کنندگان به کاردرمانگر افرادی هستند که به صورت مادرزادی یا بر اثر بیماری، تصادف، از دست دادن عزیزان و . . . یا حتی کهولت سن دچار مشکل یا بیماری روحی و روانی و یا جسمی و حرکتی شده اند مانند بیماران نخاعی، سکته مغزی، سوختگی و . . . یا بیماران اسکیزوفرنی، فوبیا، بیش فعال، عقب ماندگی ذهنی، اختلال یادگیری، کودکان دچار عقب ماندگی ذهنی و جسمی و . . . یا بیماری های سالمندان مانند آلزایمر و . . . و معتادان.

کاردرمانگر به با مطالعه و بررسی کامل زندگی فرد چه در محیط خانه و چه در محیط کار و تحصیل و . . . و با بدست آوردن شناخت جامع و کامل از ویژگی های روحی، جسمی و خُلقی برنامه ای برای زندگی وی آماده می کند که هم شامل فعالیت های عملی می شود و هم فعالیت های ذهنی و هم فعالیت های اجتماعی و بدین ترتیب او را کمک می کند که با آموختن و تمرین مهارت ها به طور مؤثر و موفق در فعالیت های مختلف شرکت کند. همچنین محیط زندگی وی را بررسی می کند و با توجه به نیاز فرد آن را تغییر می دهد. برای مثال، کار درمانگر کوچکترین و جزئی ترین کارها تا فعالیت مهم و پیچیده را به فرد آموزش می دهد: آموزش غذاخوردن، پوشیدن لباس، استفاده از وسایل مختلف، حل جدول و پازل، استفاده از وسایل نقلیه عمومی، توانایی حل مسأله مانند نحوه برخورد با افراد زورگو و . . . توانیی هماهنگ کردن دخل و خرج و . . . و کارهای هنری مانند قالی بافی، گل سازی، نقاشی و . . .

علاوه بر بیماران، کاردرمانگر همزمان با خانواده ی آنها نیز تمرین می کند و به آنها آموزش می دهد که در موقعیت های مختلف چگونه رفتار کنند و برای بهبود زوتر بیمار چه تمریناتی انجام دهند. بنابراین با توجه به این توضیحات مشخص است که افرادی برای این شغل مناسب اند که به فعالیت های اجتماعی و ارتباط مستقیم با افراد علاقه داشته باشند. کسانی که این شغل را انتخاب می کنند باید روحیه ای قوی، با نشاط و با انگیزه داشته باشند تا هم خودشان شرایبط متفاوت بیماران را تحمل کنند و هم بتوانند روحیه شادی و نشاط را در آنان ایجاد کنند. همچنین درمانگر باید حس عزت نفس و اعتماد به نفس را در بیماران ایجاد کند و آنان را به آینده ای زیبا امیدوار ساز بنابراین خود نیز باید اینگونه باشد. همچنین یک کاردرمانگر موفق باید همدل و همزبان خوبی باشد تا بتواند ارتباط عمیق و سالمی با بیمار برقرار کند. و مهم تر اینکه کاردرمانگر باید خلاق باشد تا هم بتواند تمرینات و بازی هایی متناسب با روحیه بیمار ایجاد کند و هم کمبود وسایل درمانی در این رشته را با خلاقیت خود برطرف کند. اما مسأله مهم ایم است که کاردمانگر با دیدن بیماری و مشکلات دیگران دچار غلیان احساسات و افسردگی نشود بلکه بتواند با حفظ روحیه به بیماران کمک کند. روحیه و حوصله زیاد در این شغل بسیار مهم است.
این رشته در حال حاضر در مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاه ها تدریس می شود. بنابراین حتی اگر نتوانستد یا علاقه ای نداشتید در این سطح مشغول به کار شوید می تواندی ادامه تحصیل دهید تا با مدرک دکتری در دانشگاه ها به تدریس مشغول شوید.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا