عجایب هفتگانه جدید- تاج محل
شاه جهان پادشاه مغول هندوستان، همسری به نام «ممتاز محل» داشت. شاه علاقه بسیار زیادی به همسرش داشت، طوری که وقتی او فوت شد، در طول دو ماه عزاداری موهایش کاملاً سفید شد و دیگر نمی توانست کشور را اداره کند.
او دستور داد برای آرامگاه همسرش ساختمانی باشکو بنا کنند طوری که مقبره ای مانند مقبره ممتاز محل در جهان وجود نداشته باشد. این بنا در شهر آگره هندوستان قرار دارد و به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته می شود.
برای این کار هنرمندان و معمارانی از هند، افغانستان و ایران دور هم جمع شدند و ساختمانی طراحی کردند که معماری آن ترکیبی از هنر و معماری این سه کشور است. شاه جهان خودش نیز در معماری این بنا نظارت داشت و مکانی را که برای این کار در نظر گرفت کنار رود «یمونا جمنا» بود و همین رود باعث شده که معماری بخشی از تاج محل شباهت زیادی به باغ های ایرانی داشته باشد، چون این بنا در باغ پهناوری با مساحت 18 هکتار قرار گرفته است. همچنین خوشنویسی های تاج محل هنر دست «استاد عیسی شیرازی» و «امانت خان شیرازی» است. علاوه بر این روی برخی ویوارهای این بنا اشعار زیبایی به زبان فارسی نوشته شده است.
ساخت این بنا 22 سال طول کشید و در این مدت بیش از دو هزار بنا، نقاش، جوهر تراش و .... فعالیت می کردند. همچنین گفته شده در این سال ها هزار فیل کار حمل مصالح و .... را انجام می دادند.
ساختمان تاج محل 58 متر طول و 56 متر عرض دارد. «در دو طرف بنای اصلی دو بنای کوچک تر و قرینه به ‌چشم می‌خورد که در سمت غرب یک مسجد سه‌ گنبدی وجود دارد که از ماسه ‌سنگ (قهوه ‌ای مایل به قرمز) ساخته شده و در شرق بنایی است که زمانی به مثابه مهمان‌ سرا به کار می ‌رفته‌ است.»
این بنا در سال ۱۹۸۳ جزو میراث جهانی یونسکو درآمد و در سال ۲۰۰۷ میلادی براساس نظرسنجی، به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جهان شناخته شد.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا