قفل
قفل
در طول تاریخ همیشه مردم تلاش می کردند تا از اموال و وسایل ارزشمند خود نگهداری کنند، شاید اولین قفل ها فقط طناب با گره های سخت یا زنجیرهای آهنی بود. قدیمی ترین قفلی که در آغاز قرن 18 میلادی در خرابه های «خرساباد» نینوا کشف شد، مربوط به 4 هزار سال قبل از این تاریخ است. هنوز هم به طور دقیق آغاز قفل سازی و اینکه کدام تمدن اولین بار قفل ساخت، مشخص نیست.
شش سال قبل از میلاد از قفل های چوبی برای محافظت از معابد و خزانه های گندم در مصر و بین النهرین استفاده می شده. قفل های چوبی «از یک قاب چوبی درست شده بود تا کاملاً با درها مطابقت داشته باشد و یک میله افقی که وارد قاب قفل می شد. این میله سوزن هایی داشت که معلق بودند. هر قفل، کلید چوبی بزرگ و منحصر به فردی شبیه به مسواک های امروزی داشت به همراه یک گیره و شیار های که با وارد کردن آن داخل قفل و در یک راستا قرار دادن سوزن ‌ها، با بالا کشیدن، اجازه ی تکان خوردن میله امنیتی را می داد و قفل باز می شد.»
پس از قفل های چوبی، اولین قفل های فلزی هزار سال پیش از میلاد توسط رومی ها و یونانی ها ساخته و استفاده شد. در ابتدا شکل قفل های ساده و با کمترین پیچیدگی بود، اما کم کم برای بالا بردن امنیت پیچ و خم و شیارهای داخل قفل ها و روی کلیدها بیشتر شد. علاوه بر این در گذشته به شکل ظاهری قفل ها هم اهمیت می دادند و معمولاً بدنه ی قفل شکل زیبا و هنری داشت. به خصوص در ایران که علاوه بر نقش و نگار قفل، گاهی قفل ها را شکل پرندگان و حیواناتی مثل شیر، آهو و قوچ می ساختند.
در گذشته معمولاً قفل ها کلید داشتند و یکی از انواع آنها قفل های لوله ای بود که شبیه یک استوانه کوچک بود. داخل این استوانه قفل قرار داشت و باید برای باز کردن آن کلید را از انتها قفل داخل استونه می کردند و با پیچاندن کلید، میله قفل کننده از سوراخی که روی قفل (داخل استوانه) بود خارج و قفل باز می شد.
از انواع دیگر قفل های کلیدی که نمونه های امروزی مشابه آن هنوز هم وجود دارد، قفل های فنری پیچ بود. این قفل ها از یک جعبه ی فلزی که داخل آنها دو فنر بزرگ و قوی بود تشکیل می شد. روی این قفل ها یک میله منحنی بود که با فشار دست داخل سوراخ قفل می رفت و بسته می شد. زیر قفل جای کلید بود که برای باز کردن قفل باید کلید را داخل آن می چرخاندیم تا فنرهای قوی داخل قفل از هم باز شوند و با صدای «تق» قفل باز شود.
کم کم برای بالا بردن امنیت قفل ها، قفل های بدون کلید ساختند. این قفل ها رمزی بودند و روی آنها 3 تا 4 ردیف عدد و حروف متحرک بود و باید با چرخاندن آنها رمز را تعیین و با یک فشار روی قفل، آن را باز می کردند.
قفل های کلیدی و رمزی هر روز بیشتر از قبل پیچیده شدند و تغییر شکل دادند. تا امروزه که قفل ها به اندازه ای حساس شده و امنیت بالایی پیدا کرده اند که حتی بعضی از آنها با حرارت بدن شخص، یا با تشخیص تصویر صاحب قفل باز و بسته می شوند.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا