جغرافیای ایران
کشوری که ما آن را ایران می نامیم قسمت اعظم سرزمین وسیعی است که در جغرافیا موسوم به فلات ایران است، این مرز و بوم پهناور شامل جلگه وسیع و بلندی است که از هر طرف کوه های بلند آن را احاطه دارد. در مشرق سه رشته کوه متوازی که معروف به کوه های سلیمان و در شمال کوه های البرز که مانند زنجیری از شرق به غرب امتداد یافته، این کوه ها در غرب از کوه های ارمنستان جدا شده و از جنوب دریای خزر گذشته به واسطه (کوه بابا) به (هندوکُه) پیوسته و این هم به (هیمالایا) بلندترین کوه های عالم متصل است، در مغرب فلات کوه های کردستان یا زاگرس واقع است که از شمال به جنوب رفته و بعد به طرف جنوب و شرق برگشته به دریای عمان می رسد کوه های جنوب و مشرق از مواد آهکی است. در کوه های غربی نزدیک دریاچه ارومیه سنگ خارا نیز دیده می شود. درجه بلندی فلات ایران در جنوب آن و سراشیبی فلات از جنوب به شمال است، زیرا در کرمان ارتفاع آن تقریباً 1600 متر است و حال آنکه در مشهد از 1050 و در تبریز از 1200 تجاوز نمی کند. ایران امروزی از این مساحت دارای شصت و سه درصد یا تقریباً دو ثلث از کل است و آنچه باقی می ماند متعلق به ممالکی است مانند افغانستان و بلوچستان و غیره که در اثر حوادث تاریخی از اوایل قرن سیزدهم هجری متدرجاً از ایران جدا شده اند.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا