برای اولین بار چه کسی نان سنگگ را پخت؟
شاه عباس صفوی، برای رسیدگی به وضع مردم فقیر کشور و توجه به وضعیت سپاهیانی که در سفر بودند، به فکر افتاد که همیشه باید نانوایانی همراه لشکر باشند که نان آنان را تهیه کنند. اما چگونه ممکن بود؟! هر شهر گندم مخصوص خود را داشت و آرد آن هم با آرد بقیه شهرها متفاوت بود و بنابراین پخت آن هم فرق داشت. شاه عباس برای حل این مشکل از «شیخ بهایی» کمک گرفت. شیخ بهایی فکر کرد که چون لشکریان در هر شهر مجبور به تهیه آرد هستند و در آخر مجموعه ای از انواع آرد دارند، پس باید آردهای مختلف را با هم ترکیب و برای مفید و خوشمزه شدن نان هم باید به اندازه کافی به آن سبوس اضافه کرد. اما خوب وقتی چند نوع آرد با هم مخلوط می شود، آرد خیلی نرم و شُل است و نمی توان آن را به دیواره ی تنور زد، چون مطمئناً خمیر از دیوار تنور جدا شده و داخل آن می ریزد. پس شیخ بهایی تنوری با سطح صاف ساخت و کف آن را با سنگ های ریز پوشاند تا خمیر نان را روی سنگ ها پهن کنند. خمیری به این اندازه نرم را نمی توان با دست وارد تنور کرد پس باید این خمیر روی «پارو» پهن و سپس پاروی دسته بلند را وارد تنور کرد.
این شد که اولین نان و اولین تنور نان سنگگ به همت و دقت شیخ بهایی ساخته شد. هنوز هم بعد از گذشت سال های طولانی این نان یکی از خوشمزه ترین و مفید ترین نان های ایران است.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا