دین سیک
دین ‌ سيك یک دین غیر الهی است که توسط فردی به نام «نانك» و در ایالت «پنجاب» در هندوستان ‌پایه گذاری شد. پدر و مادر نانک، هندو بودند و او در یک فضای هندویی- اسلامی بزرگ شد. او در طول زندگی خود تعصب های این دو دین را نسبت به هم دیده بود و تلاش می کرد وجه اشتراکی بین این دو دین پیدا کند تا آرامش برقرار شود. بنابراین اولین مسأله ای که بیان کرد این بود؛ که بین لفظ جلاله «الله» در اسلام و «ویشنو» در هندو تفاوتی وجود ندارد و هردو به خدای بی همتا اشاره می کند. در واقع آیین سیک ترکیبی از آموزه های اسلامی و هندی و به ویژه صوفیه است.
نانک به مناطق مختلفی مثل، عربستان، تبت، بغداد و . . . سفر کرد و آداب و آیین های خاص هر مذهب را آموخت و در آیین خود تحت تأثیر آنها قرار گرفت. البته باید بدانید که او از ابتدا قصد نداشت که دین جدیدی بوجود آورد اما رفته رفته صاحب یک دین جدید شد. در این دین هیچ بت و تندیسی برای پرستیدن وجود ندارد چون سیک ها نیز به وجود خدای یکتا ایمان دارند. البته نانک وحی را انکار می کرد و معتقد بود خدا بر همه چیز احاطه دارد اما جسم نیست و چیزی غیر از مخلوقاتش است و این برداشتی آزاد از آیه «ليس‌ كمثله‌ شى‌ء و هو السميع‌ العليم‌» است.
نانک به «مایا» یعنی صورت وهمی جهان، که در دین هندو آمده اعتقاد و تناسخ، و قانون عمل و عکس العمل را تا حدودی قبول داشت. او معتقد بود راه رسیدن به خداوند آزار نرساندن به حیوانات است. نانک خوردن گوشت را براى پیروانش مباح دانست، ریاضت و بت پرستى را ممنوع و نظام طبقاتى را حرام کرد.
جانشینان نانک را «گرو» به معنای معلم و پیروان این دین را «سیک» به معنای شاگرد می نامند. بعد از نانک 9 گرو رهبری این دین را ادامه دادند.
در دوران دهمین گرو، سیک ها به فعالیت های سیاسی روی آوردند و جنگجو شدند و 5 شعار برای خود قرار دادند که با حرف «ک» شروع می شود:
1-كِیس ( kais ) : باقی گذاشتن موی سر و صورت
2-كانگه ( kangha ) : همراه داشتن شانه
3-كاچه ( kachha ) : پوشیدن شلوار كوتاه
4-كاره ( kara ) : داشتن دستبند ( النگوی ) آهنین
5-كِرپان ( kirpan ) : حمل شمشیر یا خنجر فولادین
سیک ها با یکدیگر بسیار متحدند و برای تشکیل کشور مستقل به شدت مبارزه می کنند و در این زمینه کتاب های بسیاری هم نوشته و ترجمه کرده اند.
پنجمین رهبر سیک ‌ها که گورو ارجن نام داشت، معبدی از طلا در شهر امریتسار هندوستان بنا کرد و کتابی به نام گرانت صاحب (GranthSahib) را گردآوری کرد که مهم ‌ترین کتاب مقدس آئین سیک است.
سیک ‌ها هم در خانه و هم با یکدیگر عبادت می کنند و سرودهایی از کتاب مقدس می‌ خوانند. نقطه تمرکز عبادت آیین سیک واژه ی «نام» است، نام از نظر سیک ها اسمی الهی است که درون همه وجود دارد.
معابد سیک دارای غذاخوری هستند و سیک ‌ها، غذایشان را با هر کسی که داخل شود، تقسیم می ‌کنند.
شما در تصویر پایین می توانید نماد سیک ها را ببینید که «خاندا» نام دارد. این نماد بسیاری از اعتقادات پایه ‌ای سیک را معرفی می کند. شمشیر خاندا (شمشیر دولبه) نماد قدرت و حقیقت، دایره معرف اتحاد و شمشیر خمیده بیانگر روح سلحشوری است که در این نماد دیده می شود.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا