انواع شعر
نظم در لغت به معنی به هم پیوستن و به رشته کشیدن دانه های جواهر و در اصطلاح سخنی است که قافیه دار و آهنگین باشد. در بین عامه مردم شعر و نظم یکی شناخته می شود اما باید بدانیم که ذاتاً شعر و نظم با هم فرق دارند چون شعر کلامی است موزون که تخیل و معنا دارد اما نظم می تواند فقط قافیه دار باشد مانند نثرهای شعر گونه چون تخیل و معنا جز ویژگی های اساسی شعر است.
بابراین تعاریفی که قبلاً درباره شعر ارائه شده می توان شعر را به دو دسته کلی تقسیم کرد: 1- شعر عروضی و کهن و 2-شعر معاصر یا نو.
منظور از شعر عروضی شعرهایی هستند که در انواع قالب های شعری سروده شده اند مانند قصیده، غزل، قطعه، مثنوی، رباعی، دو بیتی، مسمط، ترجیع بند، ترکیب بند و مستزاد. یعنی قالب هایی که ساختار و ویژگی هایی مشخص دارند.
و منظور از شعرهای نو یامعاصر شعرهایی است که مانند شعرهای گروه قبل از ساختار و ویژگی های مشخصی پیروی نمی کند و بیشتر در تلاش است تا معنا و مفهوم مورد نظر را ارائه دهد تا اینکه در بند رعایت قافیه باشد. شعرهای نو نیز به دو دسته الف: شعر آزاد و ب: شعر سپید تقسیم می شوند.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا