شعر: یلدا از حافظ
بر سـر آنم که گــر ز دسـت برآید
دست به کاری زنم که غصه سر آید

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد
دیـو چــو بیـرون رود فرشتــه درآید

صحبــت حکام ظلمت شب یلداست
نــور ز خورشیـــد جوی بو که برآید

بــر در اربـــاب بی ‌مــروت دنیــــا
چند نشینی که خواجـه کی به درآید

ترک گــدایی مکن که گنــج بیــابی
از نظــر ره روی کــه در گــــذر آید

صالــح و طالــح متـاع خویش نمودند
تا که قبــول افتــد و که در نظــر آید

بلبــل عاشــق تو عمــر خواه که آخر
باغ شود سبــز و شــاخ گـل به بر آید

غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست
هر که به میخـــانه رفــت بی‌خبــر آید
حافظ
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا