تقویت طرح در نمایشنامه
در مطالب گذشته درباره انتخاب و پرورش موضوع مباحثی مطرح شد و حالا وقت آن است که شروع به تهیه طرح نمایشنامه کنید. طرح در هر اثر روایی (داستان، فیلمنامه، نمایشنامه) اهمیت بسزایی دارد. طرح چارچوب و اسکلت کلی کار است که اگر ضعیف باشد نمی تواند سایر بخش های اثر را در کنار هم قرار دهد. هر چقدر طرح اثر نمایشی مستحکم، قوی و حساب شده باشد، موفقیت اثر بیشتر و بهتر می شود. طرح یک نمایشنامه مانند طرح و نقشه یک ساختمان است که هر چه دقیق، مستحکم و جذاب باشد، موفق تر است.
در طرح یک نمایشنامه باید به موارد زیر توجه داشته باشید:
«1- طرح کلی داستان نمایشنامه (روابط علت و معلولی در طرح)
2- ساختار فنی طرح و عناصر موجود درآن (عناصر ملودرام)
3- ترکیب بندی صحنه ها و حوادث (حادثه پردازی)
4- توجه به اشخاص بازی و شخصیت پردازی در طرح
5- تعیین زبان نمایشی در طرح»

طرح کلی داستان نمایشنامه باید محکم و حساب شده باشد، یعنی تمامی اتفاقات در طول اثر باید دارای روابط علت و معلولی صحیح و منطقی باشند. سعی کنید برای اتفاقات داستان نمایشنامه تان دلایل باورپذیر داشته باشید و کمتر از خواب و رؤیا، معجزه، حوادث خارق العاده و . . . استفاده کنید، چون اولاً طرح را ضعیف می کند و دوماً مخاطب امروزی چنین دلایلی را نمی پسندند. در واقع دوره ی دلایلی مانند خواب و . . . به سر آمده است.
عناصر فنی طرح، صحنه، حوادث، نور، کشمکش، نقطه اوج و . . . باید دقیق و مستحکم انتخاب شود تا ترکیب تمام این عوامل با هم به همراه بازی بازیگر، بتواند منظور و هدف نمایشنامه نویس را به مخاطب منتقل کند.
عناصر فنی، در هر اثر روایی از جمله نمایشنامه نقش به سزایی در شکل گیری طرح دارند، این عناصر عبارتند از : مقدمه، حادثه یا بحران، گره افکنی، اوج گیری و نقطه اوج، گره گشایی، فرود و نتیجه گیری و پایان.
این عناصر در بخش داستان معرفی خواهند شد.
ادامه دارد . . .
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا