«ب» (5)
بدایت:
این کلمه در اصل عربی است و املا و تلفظ صحیح آن «بداءة» است، اما در فارسی از قدیم تا امروز به شکل«بدایت» (یعنی نهایت، پایان) می نویسند.
بدعتگذار:
به معنای «آورنده بدعت» یا «بنیاد کننده بدعت» است. املای صحیح این کلمه به صورت «بدعتگذار» صحیح است.
برائت/ براعت:
این دو کلمه از نظر تلفظ و معنا با هم متفاوت اند. برائت که در عربی به صصورت «براءة» نوشته می شود به معنی بیگناهی و پاکدامنی» و مجازاً به معنی «دوری و بیزاری» است. اما «براعت» به معنای «کمال فضل و ادب» و «برتری بر دیگران از نظر علم» است.
برای شروع:
این عبارت برداشتی از متون ترجمه ای (گرته برداری) است و در فارسی معنایی ندارد و کاربرد آن غلط است، مثلاً در جمله «برای شروع، گزارشی که دوستان ما تهیه کرده اند را می بینیم» باید از خود پرسید برای شروع چه چیزی؟. به جای این عبارت می توان از کلماتی مانند «در ابتدا، در آغاز، فعلاً و عجالتاً» استفاده کرد.
برتر / برتری:
«برتر» صفت تفضیلی است و حرف اضافه آن «از» است: «دعوی نکن که برترم از دیگران به علم». در نوشته های معاصر گاهی این صفت را همراه حرف اضافه «بر» می آورند که غلط است. «بر» حرف اضافه «برتری» است: «دانش جستن برتری جستن باشد بر دیگران». برتری اسم ساخته شده از صفت برتر است.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا