«ب» (6)
حرف «ب» (6)

برگذار کردن/ برگزار کردن:

برگذار و برگزار به ترتیب از برگذاشتن و برگزاردن گرفته شده است. برگذاشتن به معنای«قرار دادن» است و برگزاردن به معنای «انجام دادن، برپاداشتن و به جا آوردن» است. همچنین فروگذاشتن به معنای انجام ندادن و کوتاهی کردن در کار است.
پس در هنگام نگارش با توجه به معنای مورد نظر از این دو فعل استفاده کنید. این قاعده درباره فعل های «گذاشتن» و «گزاردن» هم صحیح است. گذاشتن به معنای قراردادن (وضع کردن) و گزاردن به معنای انجام دادن.
البته در بعضی متون معتبر فارسی این دو فعل به یک معنا و با حرف «ذ» به کار رفته اند.
درباره پسنوندهای «گذار» و «گزار» به معنی توجه کنید.
اگر معنای قرار دادن، وضع کردن و . . . مورد نظر بود با حرف «ذ» مانند قانونگذار و اگر معنای انجام دادن و به جا آوردن مورد نظر بود با حرف «ز» مانند نمازگزار.

بها/ بهاء:

بها واژه ی فارسی و به معناب «قیمت» است و همزه ندارد و در هنگام وصل باید «ی» استفاده کرد. مثلاً به جای جمله "بهاء این کتاب 100هزار ریال است" باید بنویسیم "بهای این کتاب 100هزار ریال است"
اما بهاء یک کلمه عربی و به معنای فروغ و روشنایی است و می توان برای همزه آن را به کار نبرد.

بها دادن:

همان طور که در توضیح قبلی خواندید. بها به معنی قیمت است و چنانچه در جمله ای این فعل را به کار ببرید معنای پرداخت قیمت منتقل می شود. البته سالهاست که در گفتگوها و بعضی نوشته ها این فعل در معنای ارزش داشتن و اهمیت دادن استفاده می شود که غلط است. برای انتقال این مفهوم می توان از فعل هایی مانند «ارزش نهادن، ارج گذاشتن، اهمیت دادن، اعتبار قایل شدن، مهم شمردن، قدر شناختن، وقع نهادن» استفاده کرد.

به بهانه ی:

سال هاست که هم در گفتگو و هم در بعضی از متون، به جای استفاده از عبارت «به مناسبتِ» از «به بهانه ی» استفاده می شود. «بهانه» به معنای عذر بی جا، دستاویز و . . . است. «توسل به علتی آشکار .لی دروغین برای رسیدن به مقصودی پنهانی» را بهانه می گویند. بنابراین وقتی گفته می شود «به بهانه ی سالروز درگذشت حافظ» اینطور معنی می دهد که ما سالروز درگذشت حافظ فقط علتی برای کارهای پنهانی خودمان قرار داده ایم. واضح است که این کاربرد کاملاً اشتباه است و باید از عبارت «به مناسبتِ» استفاده کرد.

به خاطرِ:

یک اصطلاح پرکاربرد که معمولاً اشتباه به کار گرفته می شود. البته به دلیل کاربرد بالا استفاده از آن ایرادی ندارد، اما جهت افزایش اطلاعات بهتر است بدانید، در زبان فارسی معادل های بهتری برای این عبارت وجود دارد مانند «به سببِ، به علتِ، در نتیجه ی، به دنبالِ و . . . » چون عبارت به خاطرِ در دو معنا استفاده می شود یکی به معنای «به منظورِ، به قصدِ، به عزم، برای» مثلاً در جمله ی «به خاطر دیدن او تا تهران رفتم» و معنای دیگر «به علتِ، به سبب» مثلاً جمله «به خاطر دیرآمدن اتوبوس دیر به مدرسه رسیدم». پس وقتی می توان از کلمات و عبارت صحیح تری استفاده کرد، بهتر است در انتخاب کلمات دقت کنیم.
در متون گذشته اصطلاحات «بر هوایِ، برای، از برای، برای دلِ، از بهرِ» در همین معنا استفاده می شده.
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا