دستگاه شور
دستگاه شور، از دستگاه‌ های موسیقی ایران است.
اکثر آوازهای محلی و آوازهایی که خواننده های آموزش ندیده، می خوانند، در دستگاه شور و مشتقات آن است؛ به همین دلیل به این دستگاه «مادر موسیقی ایرانی» می گویند.
دستگاه شور، یکی از گسترده ترین دستگاه های موسیقی است، چون همه ی دستگاه ها، تعدادی آواز اصلی و فرعی دارند، اما دستگاه شور علاوه بر آوازهای اصلی و فرعی، اضافاتی دارد که هر کدام به تنهایی مستقل هستند. از جمله آوازهای ابوعطا، بیات ترک، افشاری، بیات کرد و دشتی؛ که آوازهای مستقلی هستند که جز دستگاه شور به حساب می آیند.
گام
گام دستگاه شور به این صورت است:
سه ربع پرده، سه ربع پرده، پرده، پرده، نیم پرده، پرده، پرده.
یا با نمادگذاری عددی فواصل بر اساس ربع پرده در گام دستگاه شور چنین هستند: 4,4,3,3,4,4,2
البته در این دستگاه، بعضی از نت ها متغیر هستند.
گوشه ‌ها
گوشه‌ های ردیفی این دستگاه عبارت ‌اند از:
1-درآمد اول
2-درآمد دوم
3-درآمد سوم: کرشمه
4-درآمد چهارم: گوشهٔ رهاب
5-درآمد پنجم: اوج
6-درآمد ششم: ملانازی
7-نغمهٔ اول
8-نغمهٔ دوم
9-رهاوی
10-زیرکش سلمک
11-ملانازی
12-سلمک
13-گلریز
14-مجلس ‌افروز
15-عزال
16-صفا
17-بزرگ
18-کوچک
19-دوبیتی
20-خارا
21-قجر، فرود
22-حزین
23-شور پایین دسته
24-گوشهٔ رهاب
25-چهار گوشه
26-نشیب و فراز
27-مقدمهٔ گریلی
28-رضوی، حزین، فرود
29-شهناز
30-قرجه
31-شهناز کت (عاشق‌کش)
32-رنگ اصول
33-گریلی
34-رنگ شهر آشوب
ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :
آدرس الکترونیکی:


کانون ارتباطات و تبلیغات فرا